De omgeving
|
 Ongeveer driekwart van de mensen brengt de laatste levensfase het liefst thuis door. Toch sterft maar ongeveer dertig procent daadwerkelijk thuis. Dit komt vooral omdat veel mensen niet weten wat er mogelijk is. En juist de afsluitende, vaak intense periode, zou moeten aansluiten op de wensen en behoeften van de patiënt en diens naasten.
Thuis blijven
Thuis blijven in de laatste levensfase betekent niet van woonplek veranderen. In veel gevallen is dat daadwerkelijk in het eigen huis. Maar ook wanneer iemand al woonde in een instelling en daar blijft wonen, is dit ‘thuis’. In principe heeft iemand in een instelling dezelfde mogelijkheden om palliatieve zorg te krijgen als in eigen huis. Mensen die thuis hun laatste levensfase doorbrengen, krijgen zorg van hulpverleners zoals huisarts, wijkverpleegkundige, fysiotherapeut, psycholoog en huishoudelijke hulp.
In het eigen huis wordt de meeste zorg gegeven door de eigen partner, familie en vrienden, de ‘mantelzorgers’. Voor veel mensen is het vanzelfsprekend voor een naaste te zorgen. Het is ook erg zwaar. Om de mantelzorgers te ontlasten en te ondersteunen, kunnen vrijwilligers worden ingezet. Deze vrijwilligers vormen een aanvulling op de beroepsmatige zorg. Dankzij de vrijwilligers kunnen de mantelzorgers even op adem komen, zodat ze de zorg voor hun naaste beter kunnen volhouden.
Ergens anders sterven
Vanwege medische, sociale of praktische redenen kunnen mensen er voor kiezen om de laatste levensfase ergens anders door te brengen, zoals in een hospice of de palliatieve afdeling van een ziekenhuis
Hospice
Hospices hebben gemiddeld plaats voor vier à vijf mensen. De omgeving is huiselijk. Mensen kunnen bijvoorbeeld hun eigen spullen mee nemen en familie en vrienden zijn elk uur van de dag welkom. Ook kunnen familieleden blijven logeren. In hospices spelen vrijwilligers een belangrijke rol in de ondersteuning en verzorging van de gasten (zoals de terminale patiënten in de hospices genoemd worden). Kern is aandacht voor de wensen, behoeften en verhalen van de gasten. Ook hebben de vrijwilligers oog voor de bezoekers van de gasten.
Er zijn veel verschillende soorten hospices, die soms ook verschillend worden genoemd (bijvoorbeeld een highcare hospice, een Bijna-Thuis-Huis, en een palliatieve unit). Hospices kunnen zelfstandig zijn of gevestigd zijn in een verzorgings- of verpleeghuis of hiermee nauw samenwerken. Er zijn ook hospices voor speciale groepen, zoals kinderen, jonge mensen of mensen met dementie.
Ziekenhuis
In een aantal ziekenhuizen is een specifieke palliatieve zorgafdeling. Deze afdeling is vooral bedoeld voor kortdurende opname, bijvoorbeeld voor het instellen op medicatie voor pijnbestrijding. Op deze afdeling worden patiënten met zeer complexe problematiek tijdelijk opgenomen. Zij worden voorbereid op een verblijf thuis, in een verpleeg- of verzorgingshuis of in een hospice. Ziekenhuizen werken steeds meer samen met andere instellingen aan goede voorzieningen voor patiënten in de palliatieve fase.
Veranderen
Soms verandert de situatie zodanig, dat (tijdelijk) nieuwe keuzes nodig zijn. Dat kan ook gelden voor de gekozen plek. Overdag kan worden deelgenomen aan dagopvang. Maar er zijn ook mogelijkheden voor tijdelijke opname in een verpleeghuis of hospice. Dit wordt ook wel respijtopname genoemd. Hierdoor kunnen de mantelzorgers even op adem komen.
|
| <<Vorige pagina |
